'Ζητείται ελπίς' σε μια κοινωνία που καταρρέει


Την ώρα που το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης έχει –λέει- ανεβάσει ρυθμούς και όλοι ‘πνίγονται’ μέσα στις αριθμητικές πράξεις με τα κομπιουτεράκια ανά χείρας, τις εντολές του ΔΝΤ & της Τρόικας, τους υπολογισμούς και τα σχέδια για να χαράξουν τον νέο αναπτυξιακό (sic) χάρτη της χώρας, η κοινωνία καταρρέει. Ολοκληρωτικά και κυριολεκτικά. Τα σχέδια επί χάρτου των καθηγητών και οι συνεννοήσεις των πολιτικών προσώπων που αρέσκονται σε δηλώσεις ένθεν και ένθεν, ουδεμία σχέση έχουν με την ζοφερή πραγματικότητα των πολιτών (που δεν είναι μόνον Έλληνες, αλλά είναι μέλη της κοινωνίας σε αυτήν την χώρα).
Ακούγοντας τον Γιάννη Στουρνάρα, τον Κωστή Χατζηδάκη, τους εμπειρογνώμονες και τις ατελείωτες κόντρες των πολιτικών κομμάτων για τα οικονομικά στα ΜΜΕ και στο κοινοβούλιο, ο πολίτης το μόνο που εισπράττει είναι ότι ‘προφανώς δεν ζουν σε αυτή τη χώρα’ ή ‘μας κοροϊδεύουν κανονικά’.
Η καθημερινότητα και η πραγματικότητα της κοινωνίας στην Ελλάδα έχει αλλάξει άρδην τα τελευταία χρόνια. Η κατάρρευση συνεχίζεται. Τα έσοδα λιγοστεύουν κάθε μήνα και δουλειές δεν υπάρχουν.
Σε αυτή την βαθιά ύφεση που βυθιζόμαστε καθημερινά, βλέπουμε μια άνευ προηγουμένου ‘επίθεση’ από φόρους, ανεβασμένα τιμολόγια της ΔΕΗ, υψηλές τιμές στα προϊόντα και απαιτήσεις για πληρωμές σε υπηρεσίες.
Είναι αυτή η αναπτυξιακή πολιτική και προοπτική που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση;
Όταν ο πολίτης πηγαίνει στην ΔΕΗ (Ρόδου π.χ.) και λέει ότι δεν έχει έσοδα, είναι άνεργος και αδυνατεί να καταβάλλει οποιοδήποτε ποσόν και οι ιθύνοντες περιορίζονται να του πετάνε στα μούτρα: ‘δεν είναι από εμάς… από Αθήνα τα αποφασίζουν αυτά’ τι τον αναγκάζουν να κάνει; Να ζητιανέψει, να χρεωθεί, να ζητήσει βοήθεια, ή να κλέψει (;) για να πληρώσει την ανικανότητά τους;
Οι εργαζόμενοι που ψάχνουν απελπισμένα μεροκάματα χωρίς ένσημα, χωρίς αποδείξεις ή εργάζονται με… προκαταβολές, τι μπορούν να προσφέρουν σε αυτό το κράτος που ψάχνει έσοδα από τους εξαθλιωμένους πολίτες;
Ε, ναι λοιπόν! Κάποιοι, κάποτε, πρέπει να πληρώσουν. Όχι όμως αυτοί που δεν έχουν.
Εκτός και αν αυτή η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να γεμίσει τις φυλακές από τους φτωχούς, άνεργους πολίτες, τους απλήρωτους εργαζόμενους και τους οφειλέτες της ΔΕΗ και της εφορίας που δεν έχουν εισοδήματα.
Ζητείται ελπίς.
Κι αν οι καθηγητάδες του οικονομικού επιτελείου με τους πολιτικούς τους προϊστάμενους και τους καλοταϊσμένους υφιστάμενους σε διάφορες υπηρεσίες δεν βρουν λύσεις για την κοινωνία που έχει καταρρεύσει, το αύριο προμηνύεται απρόβλεπτο.
Και τότε, η κοινωνία θα έχει το δίκιο με το μέρος της.

Π. Ντόκου  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου