Με θρησκευτική λαμπρότητα η Πρωτοχρονιά στην Πάτμο


Η μέρα της Πρωτοχρονιάς  είναι η μέρα που γιορτάζει ο Aγιος Βασίλειος ο μεγάλος Ιεράρχης της Εκκλησίας μας. Είναι παράδοση οι αρχές του τόπου να εκκλησιάζονται τη μέρα αυτή στον άγιο Βασίλειο της Χώρας στην μητροπολιτική εκκλησία του 1722, όπου χοροστατεί ο καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Πάτμου και τελείται η δοξολογία για τον νέο χρόνο.
Χαρακτηριστικό έθιμο της μέρας αυτής είναι το δώρο που δίνει στο εκκλησίασμα ο εφημέριος π. Γεώργιος Κανιαρός. 
Η εκκλησία του αγίου Βασιλείου είναι κτισμένη στο πίσω μέρος από την πλατεία της Αγίας Λεσβιάς και είναι ενωμένη με τους Ναούς του Αγίου Θαλλελαίου και του Αγίου Αθανασίου. Οι εκκλησίες αυτές χτίστηκαν το 1722 και περιέχουν αξιόλογες τοιχογραφίες, το τέμπλο είναι ξυλόγλυτο επίχρυσο και οι Εικόνες κρητικής τέχνης 18ου αιώνα.
Ήταν ιδιωτικές μέχρι το 1913, όταν ο τελευταίος ιδιοκτήτης τους τις παραχώρησε στην Ιερά Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου. Στο προαύλιο των εκκλησιών υπάρχουν τέσσερα κενοτάφια, ένα εκ των οποίων είναι του Πατμίου Πατριάρχη Αλεξάνδρειας Ιάκωβου Παγκώστα.
Στην εκκλησία αυτή βρίσκεται η εικόνα του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά την οποία λιτανεύουν κατά την Κυριακή της Ορθοδοξίας.
Είναι επίσης παράδοση μετά το πέρας της δοξολογίας να μεταφέρεται το εκκλησίασμα στο αρχονταρίκι της Παναγίας των κοιμητηρίων όπου εκεί εκτός από το καφέδισμα γίνεται και η κοπή της βασιλόπιτας και στη συνέχεια οι αρχές πηγαίνουν στη δεξίωση και στο κόψιμο της βασιλόπιττας του Δήμου στο δημοτικό κατάστημα. Σε όλες τις περιπτώσεις την βασιλόπιτα ευλόγησε και έκοψε ο καθηγούμενος της Ιεράς Μονής
Πάτμου κ. Αντίπας.
Παρέστησαν ο δήμαρχος και μέλη του Δημοτικού συμβουλίου Πάτμου, ο υποδιοικητής του Α.Τ. Πάτμου, ο υπολιμενάρχης Πάτμου, ο γραμματέας του σωματείου Λεμβούχων Πάτμου, ο πρόεδρος και μέλη του Συλλόγου επιτηδευματιών Πάτμου η ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ο πρόεδρος του ΔΗΛΙΤΑΠ κ.ά.
Λίγα Λόγια για τον Άγιο Βασίλειο
Ο Μέγας αυτός πατέρας και διδάσκαλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας καταγόταν από οικογένεια πλούσιων γαιοκτημόνων.
Παρόλο που οι γονείς του ήταν ευγενείς και πλούσιοι, είχαν συγχρόνως ακμαιότατο χριστιανικό φρόνημα.
Ο Βασίλειος σπούδασε φιλοσοφία, ρητορική, ιστορία, αριθμητική, γεωμετρία, γραμματική, αστρονομία και ιατρική.
Είχε ως συμφοιτητή του τον Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό (τον Θεολόγο) με τον οποίο ανέπτυξαν μεγάλη και ισχυρή φιλία. Ίδρυσαν και τον πρώτο φοιτητικό χριστιανικό σύλλογο.
Στο λιμό του 367-368 μ.Χ. ο Μ. Βασίλειος αναδείχτηκε σε αληθινό πατέρα, δίχως διάκριση για χριστιανούς, εβραίους και εθνικούς. Έπεισε τους πλούσιους να ανοίξουν τις αποθήκες τους για να σιτίσουν τους φτωχούς, κατασκεύασε καταυλισμούς για τους ασθενείς και τους εξαθλιωμένους, διοργάνωσε εράνους και συσσίτια και εργαζόταν άλλοτε ως γιατρός και άλλοτε ως απλός εργάτης.
Το 370 μ.Χ., ο Βασίλειος σε ηλικία 41 ετών εκλέγεται στην επισκοπική έδρα της Καισάρειας και αναλαμβάνει λόγω του κύρους της προσωπικότητάς του, την εξαρχία της Αρχιεπισκοπής του Πόντου.
Έργο ζωής και σημαντικό σταθμό στην πορεία του, αποτελεί η ίδρυση και λειτουργία ενός κοινωνικού φιλανθρωπικού συγκροτήματος, την περίφημη "Βασιλειάδα", ένα τεράστιο συγκρότημα με ευαγή Ιδρύματα, όπως φτωχοκομείο, ορφανοτροφείο, γηροκομείο, ξενοδοχείο, νοσοκομείο, σχολεία και ναό, όπου βρήκαν τροφή και περίθαλψη χιλιάδες πάσχοντες κάθε ηλικίας, γένους και φυλής
Ο Μέγας Βασίλειος, εξαιτίας της ασθενικής κράσεώς του και της αυστηρής ασκητικής ζωής του αρρώστησε την 31 Δεκεμβρίου του 378 μ.Χ και μετά ένα χρόνο την 1η Ιανουαρίου του 379 μ.Χ., σε ηλικία 49 ετών απεβίωσε, αφήνοντας πίσω μεγάλο φιλανθρωπικό και συγγραφικό έργο.

Συντάχθηκε απο τον/την Σμαράγδα Μουλιάτη-Patmostimes

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου